Detje for the Mont Ventoux

Volgende week vrijdag is het zover nog 8 keer slapen .. ….. Het is één jaar geleden dat ik de beslissing genomen heb om de Mont Ventoux op te rijden. Een voorbereiding van enkele maanden met ups and downs om mijn doel te bereiken.

De beklimming van de Mont Ventoux is een hype en heel actueel sinds een duizendtal Belgen verleden week zaterdag hun moment de gloire beleefd hebben . Enkelingen hebben hun beklimming niet kunnen voltooien door het slechte weer, spijtig voor hun voorbereiding die letterlijk in het water viel.

Mijn collega’s staan mij met raad en daad bij om in mijn opzet te slagen , dit doet wel deugd. Ze vertellen over hun beklimming en voorbereiding, JP brengt mij het artikel van De Morgen mee met eeen uitgebreid verslag van drie “De morgen”-journalisten die de Mont Ventoux opgereden hebben.

De Krant van West-Vlaanderen heeft een dubbele pagina besteed aan dit evenement.

Het weer zit me deze week niet mee, regen en nog eens regen. Een collega voorspelde afgelopen dinsdag opklaringen ik dacht, het is now or never. Gewapend met mijn fietskostuumpje, fietshelm,  hartslagmeter, camelbag en fiets reed ik naar Sint Denijs. Zowat halverwege stond een kwieke senior in zijn voortuintje en wees naar de grijze wolken. Ik dacht het waait wel over , 1 minuut later was het al zover, bakken water vielen uit de lucht. Ik kon nog net schuilen aan een electricteitshokje, na een kwartier dacht ik dat het ergste geleden was en vervolgde mijn fietstocht. Ik reed met mijn voorwiel in het  regen-modderwater, mijn sportschoenen liepen vol bruine veldmaterie. Het begon nog meer te regenen , ik heb mijn rit in volle versnelling afgewerkt en ben kletsnat thuis gearriveerd, wat een avontuur zeg. Collega Jan jij bent een sympathieke gast maar voor weerman ben je niet geslaagd . Mijn witte fietsuitrusting zag er na de rit niet meer Dash-fris uit.

Morgen, zaterdag 7 juni ga ik onder de middag rijden in de omgeving van Vlamertinge en Heuvelland. Mijn rit is beperkt omdat ik help tijdens het turnfeest van Turnkring Vlamertinge . Het wordt weer een superdrukke dag. Ik hoop dat zondag nog een leuk fietsmoment in petto heeft.

Maandag moet ik nog een halve dag werken en dan is het vakantie, hoera.

Ik hoop dinsdag nog een vlakke tocht te kunnen afwerken, woensdag vertrekken we richting Frankrijk. Donderdag verkennen we de kale berg met de auto en haal ik  mijn tweewieler boven om mijn benen los te rijden . Vrijdagmorgen wil ik om 8u30 van start gaan.

De afloop van mijn fietsavontuur pen ik neer bij mijn terugkomst begin juli. Een beetje geduld dus.

Fietsen op zaterdagnamiddag wordt een goede gewoonte. Met mijn neef ben ik 2 weken geleden naar de Katsberg gereden. Drie keer  hebben we deze berg beklommen in de gietende regen weliswaar, regen en wind hebben deze fietstocht heel zwaar gemaakt . Nu  zijn beklimmingen een must, mijn neef geeft me goede raad om de top te bereiken. Ik heb wat last met mijn ademhaling , ik moet tijdig leren schakelen en daar komt wat behendigheid en denkwerk aan te pas.

 Met de fiets zijn we  gisteren gestart in Poperinge. De zon was onze metgezel… eindelijk. De Kemmel-Rode-Scherpe-Zwarteberg  opfietsen was ons doel, maar enkele hindernissen gooiden roet in ons fietsplan. We hadden niet gedacht aan de wandelaars van de 100 kilometer van Ieper, een wielerwedstrijd in Reningelst, Rallysprint . Mijn neef kent deze streek zeer goed en een alternatieve route uitdokteren was voor hem geen probleem.

De Scherpeberg kon ik goed oprijden, de Kemmelberg via de Dries en de Lork  was puffen geblazen, ik ben boven geraakt mijn hartslag  toonde 166 slagen per minuut. De Kemmelberg oprijden aan de andere kant is me niet gelukt .                                                                       

In Heuvelland kan je min of meer  vlak rijden , vals plat is er algemeen gekend en de bergen maken de training compleet, een ware uitdaging vind ik.

Kemmel, Loker, Dranouter, Westouter, Reningelst zijn de mooiste dorpen in Heuvelland, ze stralen stuk voor stuk een charme uit. Niet zo charmant was het met mijn fietsketting gesteld, het ding was even het noorden kwijt tussen mijn versnellingen.  Gelukkig is mijn neef veel handiger dan ik en konden we weer vlug van start gaan. De handen van mijn technieker waren potjezwart .

Besluit: tijdens het weekend zijn mijn grenzen verlegd , vrijdag heb ik 50 kilometer vlak gereden op zaterdag hadden we 55 kilometers in de kuiten. Volgende week zaterdag breien we hier een vervolg aan, dan gaat mijn echtgenoot mee om van de Heuvellandse bergen te proeven.

De weergoden zijn ons , eindelijk , gunstig gestemd . Weg regen , welkom zon. Met een stevige zuid-westenwind vertrekken we richting Zwevegem – Moen – St. Denijs.

We rijden langs de oude spoorberm naar  Zwevegem , dit is de ideale starter van onze fietstocht, onze benen rijden we soepel los. Eénmaal in Zwevegem rijden we tussen weilanden waar we vlug getrakteerd worden op enkele steile heuvels. Ik geraak er zeer goed op, ik ben niet buiten adem. Mijn spinningsessies en mijn trainingen op de rollen werpen hun vruchten af.  Na Zwevegem komen Moen en Sint Denijs aan de beurt , we duwen stevig op onze trappers , we komen enkele verraderlijke hellingen tegen maar het gaat prima vooruit. De krachtige wind houdt ons niet tegen om stevig door te fietsen.  We rijden een magnifiek parcours langs de :Oude Bellegemstraat , Kapel Milanenstraat, Sint Denijsstraat, Perrestraat, Hoogstraat, Den helder, Comminnestraat, Achterhoek, Broekenhoek, Slavaetstraat, Vinkestraat, centrum Sint Denijs, Jolainstraat, Kaveiestraat, Kooigemstraat, Brucqstraat, Beerbosstraat, Kanteinstraat, Laatste Oortje , Evangelieboomstraat, Sint Denijsseweg, Ambassadeur Baertlaan, Etienne Sabbelaan, Erasmuslaan , richting thuis.

We hebben 32 kilometers in onze kuiten, mijn trainer is tevreden over mijn prestatie.

Als het morgen ( zondag) niet regent dan komt er een vlakke rit aan de beurt.

24 uren later……. de zomertijd in voege.

Vandaag (zondag) hebben we geluk,  na de middag is de hemel bewolkt en we beslissen om toch de vlakke rit te fietsen naar Menen. Langs de Leie fietsen is super, vandaag zijn er niet veel  fietsers op de weg. We rijden aan een redelijk tempo met de wind in het gezicht, dat wordt straks supergemakkelijk om terug naar Kortrijk te rijden. Terug thuis toont mijn kilometerteller 30 km. Volgende week zondag heb ik een afspraak met mijn neef om de Heuvellandse bergen op te rijden. Ik zie het wel zitten, mijn neef bekent dat hij de laatste tijd niet gefietst heeft, als dat maar goed afloopt…..

Geveld door een zware griep ben ik bijna 2 weken buiten strijd geweest. Eén week onder het donsdeken en dan terug aan het werk met enkele naweëen. Ik ben door de griep nogal verzwakt, een vitaminekuur moet soelaas brengen.

Ik moet naar mijn lichaam luisteren en mag niet  te hard van stapel lopen na het ziek zijn.

Mijn eerste spinningsessie op zondag verloopt kalmpjes, een aanslepende hoest verplicht mij om stilletjes mee te fietsen. Mijn 2° sessie op woensdag verloopt al wat beter.

Het wordt hoog tijd om een schema bij te houden , zie verder op mijn blog.

Tijdens het paasweekend hoopte ik om buiten te fietsen , sneeuw regen en wind houden me tegen. Ik ben verplicht om op mijn rollen te fietsen. Mijn fiets staat opgesteld in de garage, mijn gsm staat op “stil ” mijn ipod speelt mijn favoriete deuntjes. Ik wil niet gestoord worden …. tijdens het paasweekend heb ik iedere dag op mijn rollen getraind. Ik plaats de achterdeur op een kier want ik heb frisse lucht nodig tijdens mijn training. Ik eindig mijn hard labeur op de rollen steeds met een deugddoende stretching, ik wil niet met spierpijn uit mijn bed stappen gelijk een oude mémé . De komende dagen wordt slecht weer voorspeld, de weerman zegt dat het te nat en te koud is voor de tijd van het jaar. Beste Frank hier heb ik geen boodschap aan !!!!!!!!