Mijn trainers. mei 24, 2008
Posted by detje in Uncategorized.add a comment
Nog 3 weken trainen en dan is de grote dag in aantocht. Mijn voorbereiding naar de Mont Ventoux is niet altijd rimpelloos verlopen . In maart heb ik een zware griep gehad daardoor kon ik 3 weken niet trainen. Dan volgde een regenperiode en deze bracht mij ook niet meteen op de fiets . De weken vorderden en van trainen kwam niet veel in huis. Alarm, alarm, tijd om in actie te treden.
De koppen werden bij mekaar gestoken en ik kreeg 2 trainers.
Mijn neef en echtgenoot hebben mij op het goede pad gebracht. Met mijn neef trainde ik enkele zaterdagen in de omgeving van Heuvelland en de Katsberg . Door mijn echtgenoot ken ik de omgeving van Moen, Sint Denijs, Bossuit, Zwevegem bijna uit mijn broekzak. In gezelschap trainen is veel leuker dan alleen, mijn neef Patrick heeft mij met veel geduld over de Heuvellandse bergen geloodst. Mijn neef heeft een filosofische aanpak alles kan niets moet , mijn echtgenoot daarentegen is een doorbijter en heeft een hardere aanpak. Ik moest mijn knop soms letterlijk switchen …….
Tijdens de week ging ik trouw naar de dansles, spinning en ik deed zoveel mogelijk oefeningen mee met mijn gymnastjes tijdens de turnles, mijn algemene conditie is tiptop.
Al bij al ben ik zeer tevreden met mijn vooruitgang .
Bij deze een foto van mijn trainersduo, links mijn neef Patrick en rechts mijn echtgenoot Serge.
Een fietstocht met hindernissen. mei 4, 2008
Posted by detje in training.add a comment
Fietsen op zaterdagnamiddag wordt een goede gewoonte. Met mijn neef ben ik 2 weken geleden naar de Katsberg gereden. Drie keer hebben we deze berg beklommen in de gietende regen weliswaar, regen en wind hebben deze fietstocht heel zwaar gemaakt . Nu zijn beklimmingen een must, mijn neef geeft me goede raad om de top te bereiken. Ik heb wat last met mijn ademhaling , ik moet tijdig leren schakelen en daar komt wat behendigheid en denkwerk aan te pas.
Met de fiets zijn we gisteren gestart in Poperinge. De zon was onze metgezel… eindelijk. De Kemmel-Rode-Scherpe-Zwarteberg opfietsen was ons doel, maar enkele hindernissen gooiden roet in ons fietsplan. We hadden niet gedacht aan de wandelaars van de 100 kilometer van Ieper, een wielerwedstrijd in Reningelst, Rallysprint . Mijn neef kent deze streek zeer goed en een alternatieve route uitdokteren was voor hem geen probleem.
De Scherpeberg kon ik goed oprijden, de Kemmelberg via de Dries en de Lork was puffen geblazen, ik ben boven geraakt mijn hartslag toonde 166 slagen per minuut. De Kemmelberg oprijden aan de andere kant is me niet gelukt .
In Heuvelland kan je min of meer vlak rijden , vals plat is er algemeen gekend en de bergen maken de training compleet, een ware uitdaging vind ik.
Kemmel, Loker, Dranouter, Westouter, Reningelst zijn de mooiste dorpen in Heuvelland, ze stralen stuk voor stuk een charme uit. Niet zo charmant was het met mijn fietsketting gesteld, het ding was even het noorden kwijt tussen mijn versnellingen. Gelukkig is mijn neef veel handiger dan ik en konden we weer vlug van start gaan. De handen van mijn technieker waren potjezwart 
.
Besluit: tijdens het weekend zijn mijn grenzen verlegd , vrijdag heb ik 50 kilometer vlak gereden op zaterdag hadden we 55 kilometers in de kuiten. Volgende week zaterdag breien we hier een vervolg aan, dan gaat mijn echtgenoot mee om van de Heuvellandse bergen te proeven.
13 JUNI 2008. mei 2, 2008
Posted by detje in algemeen.add a comment
Ik moet nog 5 weken werken en dan is de vakantie naar Frankrijk een feit.
Nog 5 weken trainen om mijn doel te bereiken, de top van de Mont Ventoux…… Ik had nooit gedacht dat de voorbereiding zoveel tijd in beslag ging nemen. Trainen combineren met een fulltime job , het huishouden doen, turnles geven en oefenen voor het optreden met mijn dansgenoten van Polydans, het is niet altijd simpel. Vervelen staat niet in mijn woordenboek…..
Ik mag niet klagen , mijn echtgenoot helpt en steunt me zoveel hij kan . Voor de hulp van mijn neef Patrick ben ik dankbaar.
Ik heb enkele fans op mijn werk, het zijn geroutineerde fietsers die me goede raad geven en dat vind ik wel oké. Hun verhalen over hun fietstochten en zware beklimmingen motiveren me om verder te doen. Ik wil niet afgaan als een gieter.
Vrijdag 13 juni is D-Day, mijn neef Martijn wordt dan 16 jaar en ik hoop om in gunstige omstandigheden de top te bereiken.
