Detje for the Mont Ventoux

Fietsen op zaterdagnamiddag wordt een goede gewoonte. Met mijn neef ben ik 2 weken geleden naar de Katsberg gereden. Drie keer  hebben we deze berg beklommen in de gietende regen weliswaar, regen en wind hebben deze fietstocht heel zwaar gemaakt . Nu  zijn beklimmingen een must, mijn neef geeft me goede raad om de top te bereiken. Ik heb wat last met mijn ademhaling , ik moet tijdig leren schakelen en daar komt wat behendigheid en denkwerk aan te pas.

 Met de fiets zijn we  gisteren gestart in Poperinge. De zon was onze metgezel… eindelijk. De Kemmel-Rode-Scherpe-Zwarteberg  opfietsen was ons doel, maar enkele hindernissen gooiden roet in ons fietsplan. We hadden niet gedacht aan de wandelaars van de 100 kilometer van Ieper, een wielerwedstrijd in Reningelst, Rallysprint . Mijn neef kent deze streek zeer goed en een alternatieve route uitdokteren was voor hem geen probleem.

De Scherpeberg kon ik goed oprijden, de Kemmelberg via de Dries en de Lork  was puffen geblazen, ik ben boven geraakt mijn hartslag  toonde 166 slagen per minuut. De Kemmelberg oprijden aan de andere kant is me niet gelukt .                                                                       

In Heuvelland kan je min of meer  vlak rijden , vals plat is er algemeen gekend en de bergen maken de training compleet, een ware uitdaging vind ik.

Kemmel, Loker, Dranouter, Westouter, Reningelst zijn de mooiste dorpen in Heuvelland, ze stralen stuk voor stuk een charme uit. Niet zo charmant was het met mijn fietsketting gesteld, het ding was even het noorden kwijt tussen mijn versnellingen.  Gelukkig is mijn neef veel handiger dan ik en konden we weer vlug van start gaan. De handen van mijn technieker waren potjezwart .

Besluit: tijdens het weekend zijn mijn grenzen verlegd , vrijdag heb ik 50 kilometer vlak gereden op zaterdag hadden we 55 kilometers in de kuiten. Volgende week zaterdag breien we hier een vervolg aan, dan gaat mijn echtgenoot mee om van de Heuvellandse bergen te proeven.